Email this page to a friend!

Pragmatische idealist

 

Een interview met GPP oprichter en directeur Hugh Evans in het HU magazine Trajectum.
Door: Eddy Steenvoorden

Sinds z'n veertiende zet Hugh Evans zich al in voor de armste mensen ter wereld. En met succes. De door hem opgerichte Oaktree Foundation hielp duizenden mensen in onder meer Afrika, Ghana, De Filippijnen, India en Indonesië. In 2006 organiseerde hij, à la Bob Geldof, tijdens de Make Poverty History Campaign een groots concert met onder meer U2. Hij werd Young Australian of the year en een van de twaalf Outstanding Young People of the World.

Armoedebestrijder Hugh Evans kwam op 17 mei naar de HU met zijn presentatie 1.4 billion reasons. Die is onderdeel van het door hem opgezette Global Poverty Project (GPP). Ultieme doel: het wereldwijd uitbannen van extreme armoede binnen één generatie. De presentatie is 'on tour', en werd al bekeken door twintigduizend mensen in Australië, Nieuw-Zeeland Canada en het Verenigd Koninkrijk. 

De 27-jarige Australiër Evans schotelde het razend enthousiaste publiek een flitsende, multimediale presentatie voor, die haarfijn duidelijk maakte wat extreme armoede inhoudt en wat we eraan kunnen doen zonder direct de portemonnee te hoeven trekken. 


Je was nog maar 12, 13 jaar oud en stak op school direct je vinger op toen werd gevraagd wie zich wilde inzetten voor hulporganisatie World Vision…

(Enthousiast) 'Jaaa, het leek me geweldig om namens onze school zoveel mogelijk geld in te zamelen. Dat besluit was niet het belangrijkste in mijn leven, daar geloof ik niet zo in, maar wel een keerpunt. Nog zo'n keerpunt deed zich een paar jaar later voor, na een verblijf in India, toen ik zeker wist: ik wil mijn leven besteden aan het bestrijden van armoede. Ik beschikte natuurlijk nog niet over het benodigde gereedschap, maar je kennis neemt in de loop der jaren enorm toe en ik geloof dat ik nog steeds een lange weg heb te gaan.'

Zou je ook je vinger hebben opgestoken als het ging om een ambassadeurschap voor duurzame energie?
'Waarschijnlijk niet… nee, zeker niet. Mensen zetten zich in voor diverse goede doelen, het behoud van de walvis bijvoorbeeld, en dat is dan tegelijk hun einddoel. Voor mij zou zoiets alleen maar middel kunnen zijn, het gaat mij uiteindelijk om het welzijn van de gehele mensheid. Dat realiseerde ik me toen natuurlijk nog niet. Als je ouder wordt, ontwikkel je een robuustere ethiek, maar als jongetje voelde ik, gevormd door mijn geloof, wel al de verplichting om mensen in nood te helpen.'

En het organiseren van een concert met U2 is daarvoor een geschikt middel?
(Lacht) 'Ik ben een beetje sceptisch over concerten, hoewel ik die zelf heb georganiseerd. Concerten kunnen een goed vertrekpunt zijn, je hebt eventjes de aandacht van een groot publiek. Maar het is de kunst om die aandacht vast te houden. Mensen moeten boeken lezen, de politiek doorgronden, de mechanismen van internationale handel begrijpen, zich bewust zijn van de rol van hun eigen consumptiegedrag en de invloed van hun stemgedrag op het bestaan van de allerarmsten. Als je ervoor kan zorgen dat dat gebeurt, kun je invloed uitoefenen op de situatie. Je verandert de wereld door het beleid van regeringen te veranderen, dat gaat veel verder dan een concert bezoeken.'

 Is er dan geen geld nodig uit het rijke westen?
'Geld inzamelen is niet het belangrijkste antwoord op de noden van Afrika of Zuidoost Azië. Om structurele veranderingen te bewerkstelligen, moet je proberen invloed uit te oefenen op regeringen, zodat ze ervoor zorgen dat er echt werk wordt gemaakt van het bestrijden van extreme armoede. Er zijn regeringen waar je misschien liever niet mee zou samenwerken, bijvoorbeeld omdat ze corrupt zijn, maar toch kun je er niet omheen. Het gaat mij ook niet om het democratiseren van de wereld, belangrijker is dat leiders géven om hun inwoners. Neem de president van Rwanda, Paul Kagame: niet-democratisch, maar volgens velen heeft hij grote invloed op de economische ontwikkeling van zijn land.'

Maakt extreme armoede je boos?
'Dat gebeurt weleens, natuurlijk. Daar is ook niks mis mee. Het overkomt me vooral wanneer politici besluiten terugdraaien. Eergisteren sprak ik nog met onze premier en herinnerde ik hem aan de belofte dat Australië de ontwikkelingshulp gaat verdubbelen. Als dat niet gebeurt, word ik niet alleen kwaad, maar zou ik met mijn organisatie zeker ook actie ondernemen. Politici doen veel makkelijker beloften dan dat ze die waarmaken, sommigen houden meer van de glorie dan van verantwoordelijkheden. Maar wanneer ze zich niet aan hun woord houden, spelen ze uiteindelijk met mensenlevens. Dat frustreert me.'

 Maar is het niet begrijpelijk dat landen die slachtoffer zijn geworden van de economische crisis beknibbelen op ontwikkelingshulp?
'In het huidige politieke klimaat heerst het sentiment dat we hulp niet kunnen betalen en dat de millenniumdoelstellingen uit 2000 van de lidstaten van de Verenigde Naties iets van lang geleden zijn. Maar het nationale belang op de eerste plaats stellen is gevaarlijk en jezelf isoleren van de rest van de wereld niet de oplossing. Wij zijn in Australië vaak nog het ergst omdat we vinden dat we vooral ons 'eilandparadijs' in de South Pacific in stand moeten houden. Laten we de grenzen sterker bewaken en vluchtelingen eruit gooien! Maar die nationalistische blik moet je zien kwijt te raken. Het is beter om naar de meest kwetsbare gebieden in de wereld af te reizen en samen met de bevolking daar te werken aan een betere gezondheidszorg, vrede en veiligheid. Dan is er ook geen noodzaak je eigen land te ontvluchten.'

Hulp geven is ook in ons eigen belang…
'Een voormalige Australische premier zei eens: “Steun altijd het racepaard met de naam Eigenbelang”. Dat vind ik een droevig mensbeeld waarin mensen niet worden gedreven door fatsoen of moraal. Maar als daarop inspelen een manier is om ze in actie te krijgen: uitstekend! (Lacht) David Busseau, pionier op het gebied van microfinanciering, antwoordde op de vraag waarom hij deed wat hij deed: “Omdat ik vooral aan mezelf denk! Ik beleef enorm veel plezier aan geven, dus ik ben enorm zelfzuchtig!”'

Maar bij duurzame energie denken mensen óók aan hun portemonnee…
'De Global Poverty Movement kan inderdaad veel leren van de groene beweging. Die is er in geslaagd om van de beperking van CO2 handelswaar te maken, bijvoorbeeld in de vorm van carboncredits. Misschien zouden watercredits kunnen helpen om schoon drinkwater te krijgen. Op dat gebied liggen er zeker mogelijkheden als je armoede effectief wilt bestrijden.'

Je wilt extreme armoede binnen één generatie uit de wereld hebben. Stel dat dat lukt, maar dat de kloof tussen arm en rijk straks alleen maar groter blijkt geworden?
'Mijn zorg gaat niet uit naar de rijken, maar naar de armen. Kunnen zij een menswaardig bestaan krijgen en hoe krijg je dat voor elkaar, dat is de vraag. Je kan jaren in cirkeltjes blijven draaien met de vraag wat extreme armoede precies inhoudt en hoe het nou moet met de kloof tussen arm en rijk. Maar niemand zal betwisten dat iedereen voldoende moet kunnen eten, toegang moet hebben tot een goede gezondheidszorg en goed onderwijs, tot schoon drinkwater… Dat zijn de bouwstenen voor ontwikkeling en daar ligt mijn focus. Wanneer er over een jaar of 25 nog steeds sprake is van extreme armoede, maar het leven van enkele honderdduizenden wel is verbeterd door beleidsveranderingen waar het Global Poverty Project een steentje aan heeft bijgedragen, dan zal ik gelukkig zijn.'

Moet je misschien zelf de politiek in voor het leveren van die bijdrage?
'Wie weet! Het gaat uiteindelijk om impact en de meest effectieve manier om een eind aan extreme armoede te maken. Als dat doorgaan op de huidige weg betekent, kies ik daarvoor. Maar wanneer ik meer kan betekenen door me aan te sluiten bij een politieke partij, is dat ook een optie. Ik geloof dat de meeste mensen wel iets willen betekenen, maar ze weten niet altijd op welke manier. Barack Obama vind ik een goed voorbeeld van iemand die mensen weet te inspireren en daarmee politieke steun verkrijgt. Hij heeft er een nieuw systeem voor de gezondheidszorg doorheen gekregen door een beroep te doen op de goede kant van Amerikanen, op hun beste bedoelingen. Ik wil niet zeggen dat hij het antwoord is op wat de wereld nodig heeft, maar dat vond ik wel heel indrukwekkend.'

Barack Obama kreeg eerder de Nobelprijs…
'Ha, dat is absoluut niet mijn doel, dat zou niet goed zijn. En hooguit als stimulans zou zo'n prijs voor mij betekenis hebben. Maar denk eens aan het feit dat er dagelijks 24.000 kinderen onnodig sterven. Daar kun je iets aan doen door te zorgen voor schoon drinkwater en wc's. Dat is very basic, geen sexy onderwerp en al helemaal niet iets waar je de Nobelprijs voor de Vrede mee krijgt. Maar schoon drinkwater en sanitair kunnen wel een mensenleven veranderen.'


HU en het Global Poverty Project

Een jaar lang werkte het HU-GPP-team er eaan om de presentatie van Hugh Evans naar Utrecht te krijgen. Initiatiefnemer en GPP-cöordinator voor Nederland is student maatschappelijk werk en dienstverlening Martijn Roos. Het team werkt momenteel hard aan het organiseren van allerlei activiteiten die de aandacht op het project moeten vestigen. Het gaat onder meer om lezingen over extreme armoede en een kunstveiling. Bezoekers van de presentatie konden zich via een formulier aanmelden voor het leveren van een bijdrage en daar maakten ruim honderd studenten gebruik van. 

Hugh Evans is blij met de inzet van het HU-GPP-team. 'Martijn heeft aangetoond dat je een universitycommunity succesvol kan mobiliseren om veranderingen op gang te krijgen. Over de hele wereld reageert het publiek enthousiast op de presentatie, maar dit team gaat verder en weet goed welke vervolgstappen de juiste zijn om het GPP onder de aandacht te brengen.'

Posted by Martijn Roos - GPP-NL coordinator in for column GPP - Nederlands on Jun 10th 2010, 18:35

Terugblik op 17 mei 2010: 1.4 billion reasons

 

Maandag 17 mei 2010, deed de Presentatie '1.4 Billion Reasons' de Hogeschool Utrecht (HU) aan. Tot het laatste moment was het onzeker of Hugh Evans, de internationale voorzitter van het Global Poverty Project, het door de  aswolken tot Utrecht zou redden. Heel spannend, omdat het werk van de commissies promotie, logistiek en toekomst in het water dreigde te vallen. Gelukkig landde Hugh net vóór de sluiting van het Britse luchtruim op Schiphol.

Nadat Martijn Roos, de Nederlandse GPP teamleider, de presentatie had ingeleid, startte Hugh Evans zijn presentatie. De presentatie is een pleidooi voor beter afgestemde ontwikkelingshulp en eerlijkere handelsovereenkomsten. De titel ‘1.4 billion reasons’ slaat op de 1.4 miljard mensen die dagelijks in extreme armoede leven. Dit betekent dat deze mensen leven van minder dan $1.25 per dag. Een leven vol onzekerheid, zonder toegang tot gezondheidszorg, schoon water en sanitatie of scholing. Het Global Poverty Project is een mondiale beweging van mensen, die ernaar streven het einde van extreme armoede dichterbij brengen. Je kunt meteen zelf beginnen door het maken van een commitment.

Direct na Hugh’s presentatie heeft Jan Budding (teamlid) uitgelegd welke vervolgacties het Nederlandse team van plan is. Tenslotte waren er commitment cards, kaartjes waarop het publiek zijn eigen commitment aan kon geven: bijvoorbeeld het kopen van fairtrade producten; meer leren over armoede; het organiseren van een event of politieke actie.

Hoe dan ook, het GPP-team kijkt terug op een geslaagd event, vanwege de hoge opkomst (350+) en de enthousiaste reacties. Voor de HU staan er in de nabije toekomst verschillende activiteiten gepland: integratie van het Global Poverty Project in het onderwijs, door praktijkopdrachten in Minoren; lezingen; acties voor fairtrade producten en een Global Poverty Dinner. Dus -- stay tuned!
 
 

Posted by Mariël Rouschop in for column GPP - Nederlands on May 26th 2010, 19:10

Joline Hendrikse en commissie logistiek

 

19.30 Maandag 26 april 2010.
Ik heb zojuist de computer opgestart en start weer een avond met voorbereidingen voor 17 mei aanstaande. Nog even wat dingen regelen onderling en bekijken welke actiepunten er nog open staan voor de commissie logistiek. Als commissie logistiek moet je echt aan alle kleine details denken ben ik inmiddels achtergekomen. Van een tafel tot aan microfoons en ga zo maar door. Het draaiboek veranderd ook elke week weer omdat we met zoveel leuke enthousiaste mensen zijn die elke keer weer nieuwe ideeen aandragen. De een is creatief, de ander is snel, perfectionistisch en ik zelf... tja ik merk dat hoe langer hoe dichter 17 mei in de buurt komt de leuke gezonde spanning zich opbouwt. 

 
19.30 Woensdag 28 april 2010.
Vanavond hebben we een plenaire meeting met het hele team. Zoals inmiddels traditie zorgt er iedere keer iemand voor dat we een Fair Trade snack hebben. Deze keer hadden we Fair Trade snoep. Een meeting is dus niet heel keurig recht zitten en verder geen tijd voor andere dingen. Ook voor ontspanning wordt gezorgd. We starten sinds kort de plenaire meeting soms met een spel als ijsbreker/teambuildingsactie/of gewoon om even flink hard te lachen met elkaar. 
Vanavond presenteerden we als drie verschillende commissies namelijk, Promotie, Logistiek en Future, ons stukje rondom 17 mei wat we gedaan hebben, wat er nog moet en wat we daarvoor van elkaar nodig hebben. Het is echt heel leuk om dan met elkaar terug te kijken op wat we bereikt hebben in dit afgelopen jaar tijd, echt geweldig!! We kwamen tot de conclusie dat we echt een heel eind op weg zijn en dat we nu nog maar 2 weken de tijd hebben en dan is het zover...............
 
19.00 Donderdag 29 april 2010.
Snel uit m'n werk nog even langs An, de HRM van het GPP, om wat dingen door te spreken en wat knopen door te hakken nadat we onszelf een paar pannenkoeken eigen hadden gemaakt. Een paar puntjes op de i zetten en lekker voorpret hebben. Wat bijzonder eigenlijk dat we ongeveer met z'n 10-en nu al zoveel aanmeldingen hebben voor 17 mei. Er zijn nog een paar plaatsen beschikbaar, dus ik zeg: 'Wees er snel bij, meld je online aan en laat je enthousiasmeren en werk samen met ons aan de strijd tegen extreme armoede!' 
 
Heel graag tot ziens op 17 mei tijdens de presentatie, en wie weet erna wel in ons team:)!
Joline Hendrikse
 
Posted by in for column GPP - Nederlands on May 4th 2010, 01:46

Millenniumdoelen en het GPP? Nooit van gehoord!

 

Graag wil ik u meenemen naar een stukje terug in de tijd. Terug naar begin mei 2009:

Mijn vriendin is studente aan de Hogeschool Utrecht en gedurende de zogenaamde Internationale Week was er ene Hugh Evans geweest voor een presentatie inzake de millenniumdoelen en de armoede wereldwijd. Deze Hugh Evans, afkomstig uit Australië, had daarvoor tevens een project opgezet, te weten: het Global Poverty Project. Na afloop van deze presentatie op de HU wilden enkele toehoorders ook gaan kijken wat ze konden doen om de onderwerpen, die aan de orde waren geweest in de presentatie, onder de aandacht te brengen in Nederland en bespreekbaar te maken. "Heb je interesse om hier iets mee te doen?", was de vraag van mijn vriendin, die zelf geïnspireerd was geraakt door de spreker en geïnteresseerd was geraakt in de thematiek. Aangezien ik geen student was aan de HU en de Nederlandse initiatiefnemers verder niet kende en ik de spreekwoordelijke kat even uit de boom wilde kijken, had ik aangegeven richting mijn vriendin, wel enige ondersteuning te willen geven als daar behoefte aan zou zijn.

 

Kort daarna werd ik benaderd door ene Martijn Roos en ik werd direct uitgenodigd voor de eerste Global Poverty Project-meeting. De initiatiefnemers zijn blijkbaar betrokken en nemen echt iedereen, ja zelfs mij, serieus, dacht ik nog gekscherend. Zonder al te hoge verwachtingen begaf ik mij richting die eerste meeting. Onterecht! De verwachtingen en de toekomstplannen werden besproken en waren niet van de lucht. Onmogelijkheden en mogelijkheden kwamen aan de orde. Er werd gedroomd van dingen die er niet waren, maar… inmiddels wel gerealiseerd zijn. Een idee, bleef niet bij een idee, maar er werd hard aan gewerkt op deze te realiseren. Kernwoorden van het team in zijn geheel en ook van de individuele leden zijn mijn inziens onder meer de volgende: betrokken, actief, doelbewust, realistisch, specifiek en niet te vergeten sociaal en gezellig!

We zijn elf maanden verder en inmiddels is het Global Poverty Project Nederland uitgegroeid tot een project, waarachter een vaste kern van leden zit, die zich actief inzetten om extreme armoede & de millenniumdoelen onder de aandacht te brengen bij het publiek. Op 27 augustus 2009 was de eerste grote dag voor het project in Nederland en is het project uitgebreid gepromoot in de stad Utrecht. Daarnaast zijn er vele andere inspanningen geleverd op veel verschillende terreinen: via social media, de pers, magazines, workshops, praktische opdrachten, enzovoorts.

Aan het programma voor 2010 en 2011 wordt inmiddels hard gewerkt. Lezingen, evenementen, presentaties, stages, workshops en andere onderdelen maken van dit programma deel uit. Last but not least: EEN OVERWELDIGENDE EN INSPIRERENDE PRESENTATIE OP DE HU, DATUM: 17 MEI 2010, DOOR: HUGH EVANS (klik hier om je nu gratis in te schrijven).

Het Global Poverty Project is reeds nu al een succes, maar de lat verhangen we regelmatig weer. Hoger welteverstaan.

Posted by Jan Budding - actief lid HU-GPP team in for column GPP - Nederlands on Apr 1st 2010, 21:16

Meie Pallandt & het GPP

 

Allereerst zal ik mij even kort voorstellen: mijn naam is Meie Pallandt, ik ben 19 jaar en zit nu in mijn 2e jaar van de opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening. Vorig jaar augustus heb ik als vrijwilliger geholpen bij de Social Work en MWD introductie van de nieuwe 1e jaars studenten. De laatste dag van de introductie stond toen in het teken van het GPP. Ik heb toen Martijn en andere leden van het GPP team leren kennen en we zijn de hele dag bezig geweest met allerlei leuke acties voor het GPP.
Het project sprak mij erg aan, en de studenten die die dag hielpen waren allemaal super enthousiast wat erg leuk was om te zien. Aan het einde van de dag werden anderen en ik gevraagd of het ons niet ook leuk leek ons bij het team te voegen, en dat wilde ik eigenlijk wel!

En nu zijn we alweer meer dan een half jaar verder, en is er een hoop gebeurd. Er zijn veel vergaderingen en bijeenkomsten geweest en sinds een paar maanden ben ik zelfs voorzitter van het promotieteam!
17 Mei komt Hugh Evans (de Australische oprichter van het GPP), namelijk naar Utrecht om hier de presentatie ‘1.4 billions reasons’ te geven. Ik heb hier echt ontzettend zin in, want ik hoor allerlei enthousiaste verhalen van mensen die hem al eens hebben ontmoet en hebben zien spreken. Dus ik ben erg benieuwd hoe het zal zijn om hem 17 Mei te ontmoeten en de presentatie te zien die door hem zelf gegeven zal worden.

Maar zover is het nog niet! De rest van het promotieteam en ik zullen de komende tijd nog druk bezig zijn met het ophangen van posters, het uidelen van flyers, filmpjes van het GPP laten zien, veel ‘belangrijke’ mensen spreken en informeren, vooraankondigingen versturen etc. etc.

Het vergt even wat tijd en werk, maar ik weet zeker dat het uiteindelijk op 17 Mei het allemaal waard is geweest!

Posted by Meie Pallandt - voorzitter commissie promotie in for column GPP - Nederlands on Mar 31st 2010, 22:02